Foggykay

++หมายเหตุ++

- นี่เป็นเรื่องราวจากมุมมองทางฝ่ายดิโอนะคะ เพราะฉะนั้นอารมณ์และท่าทางของคู่สนทนาจะเป็นการตีความจากทางนี้

'ความสนุกอย่างหนึ่งในเทศกาลดาโทรัมคือการได้แลกเปลี่ยนสิ่งของกัน

ได้ร่วมแบ่งปันทั้งกับผู้ที่รู้จักและไม่เคยรู้จัก'

เป้าหมายของหญิงสาวคนนั้นก็คือน้ำผึ้งในมือเขา เธออยากกินอโวคาโด้ที่ได้รับมากับน้ำผึ้งแต่เสียดายที่พลาดของไปอย่างหนึ่ง ยังดีที่ตาไวจนเห็นเขาถือของที่เจ้าหล่อนต้องการเลยวิ่งตามมาขอแบ่งด้วยท่าทางกระตือรือร้น

ซ้ำยังใจกว้างบอกจะแบ่งเจ้าอโวคาโด้ราดน้ำผึ้งให้กินด้วยครึ่งซีกอีกต่างหาก

......ขอโทษที ไม่ว่ายังไงเขาก็ขอผ่าน ไม่ได้อยากกินน้ำผึ้งนี่เลยสักนิด

เจ้าของนัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนพูดขึ้นมาอย่างนั้น

พอได้ตามที่หวังเธอก็ควานหาช้อนในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาตักชิมคำหนึ่งด้วยท่าทางเปี่ยมสุข ใบหน้าสวยแย้มรอยยิ้มหวานแล้วทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งก่อนจากลา

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

หญิงสาวผิวสีน้ำผึ้งจากไปแล้ว

"เป็นอะไรรึเปล่าคะ?"

".......เปล่าครับ " เขาเอ่ยตอบพร้อมกับงัดรอยยิ้มตามมารยาทขึ้นมาใช้ "ทำไมถึงได้เข้ามาถามข้าเช่นนั้น"

นัยน์ตาสีฟ้าเข้มมองมา ดวงหน้าสวยประดับรอยยิ้ม เขาขี้เกียจคิดให้มากความว่าอีกฝ่ายช่างสังเกตเกินไปหรือสีหน้าเขามันดูย่ำแย่จริงๆถึงได้ต้องเข้ามาทัก

นักบวชหญิงถามขึ้นมาและเมื่อเขาตอบว่า 'ยัง' เธอก็หยิบของชิ้นหนึ่งออกมาเพื่อแลก

เค้ก................ทำไมเป็นของหวานอีกแล้ว

คิ้วเข้มมุ่นนิดๆ

"ท่านคงไม่ชอบของหวาน... งั้นเราไปหาของอย่างอื่นมาแลกน้ำผึ้งของท่านดีไหมคะ?"

"อย่างมากข้าก็จัดการหาแลกต่อเอง"

"เรารู้สึกว่าท่านเป็นคนอ่อนโยน....แล้วก็ใจดี" น้ำเสียงนุ่มนวลกล่าว

เมื่อเสร็จการแลกเปลี่ยนเขาก็เดินจากมา นักบวชหญิงคนนั้นไม่ลืมกล่าวอำลาด้วยคำว่า 'หวังว่าคงจะได้พบกันอีก'

ถ้าเจอกันความหน้าท่านอาจพบว่าตัวเองโชคร้ายที่วันนี้มองข้าผิดไปก็ได้

.

.

.

.

.

.

.

.

.

โครม!!

ดิโอจ้องมองร่างเพรียวที่สวมใส่ชุดแบบเด็กรับใช้ชายนั่นคลับคล้ายคลับคลาว่าเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน ยามเมื่อเห็นอีกฝ่ายขยับปีกหมวกที่บดบังหน้าตาขึ้นเขาก็แน่ใจว่าตัวเองมองไม่ผิดจริงๆ

ใบหน้าขุนนางส่วนใหญ่ผ่านตาเขาแล้วเพราะถือว่ามันอยู่ในขอบข่ายงานที่ทำ ถ้าผู้หญิงคนนั้นสั่งมาเขาจะได้พอมีข้อมูลพื้นฐานให้เอามาใช้